
We waren allebei nét naar Amsterdam verhuisd.
Als we nu terugdenken aan die tijd was het een magische tien jaar. Zwoele zomers vol festivals en park sessies. Nachten in Café Mulder die nét iets langer duurden dan gepland. Eindeloze fietstochten. Winterse avondwandelingen, bioscoopmarathons, voetbal kijken op Museumplein en heeel veel boottochtjes.









Luie ontbijtjes in de zon. BBQ’s in het park. Avondjes doorhalen, huisfeestjes en heel veel concerten. We hebben van elke seconde genoten!

Reizen, reizen en nog meer reizen
Naast Amsterdam is er nog iets waar we elkaar in vonden: reizen. En óf we gereisd hebben… 10 jaar lang ontdekten we bijna elke hoek van de wereld.

























Alles wat we nodig hadden was een backpack en elkaar. Maandenlang waren we met z’n tweeën, onze rugzakken en de eindeloze vrijheid om te gaan en staan waar we maar wilden.
Van een motortrip door de favelas van Rio de Janeiro, tot tien dagen hiken in de Himalaya in Nepal. Van diepzeeduiken in Azië, tot 54 dagen kamperen in Afrika. Van ‘van-life’ in Nieuw-Zeeland tot de surrealistische landschappen van Patagonië.

En toen kregen we gezelschap...
Na bijna tien jaar konden we concluderen dat er wellicht wel iets meer was tussen ons. 🧐 Zouden we gelukkig kunnen zijn met z'n tweeën voor de rest van ons leven? Het antwoord was waarschijnlijk ja (het zou ons leven zeker minder gecompliceerd hebben gemaakt).


















Maar toen we Lucy en Maeve voor het eerst vasthielden werd het meteen duidelijk. We ontdekten een nieuw soort liefde voor deze twee geweldige kleine mensjes, en voor elkaar. We leerden elkaar opnieuw kennen, niet als jonge geliefden of backpackers, maar als ouders en nog steeds houden we ontzettend veel van elkaar.

Now, it felt right...
En toen besloten we dat het tijd was. We zeggen "we", omdat we het eigenlijk allebei hadden besloten, zonder het van elkaar te weten! Echt waar, we hadden er jaren niet over gesproken...
Tijdens onze roadtripvakantie in de VS hadden we allebei stiekem een geheim plan om te proposen. Niet omdat we het moesten, maar omdat we allebei heel graag een moment wilden namen om onze liefde te vieren!
Eddie vroeg Annie net iets eerder ten huwelijk en ging op één knie in Yosemite. Nog steeds trillend, net nadat ze beren voorbij zagen lopen, zei Anne JA!! Op dat moment bekende Anne dat ook zij een ring had meegenomen! Echt waar!

Nu denk je misschien: "Hoe lang is dit geleden? Dat is al een eeuwigheid geleden, toch?" Klopt! Maeve besloot dat we nog even moesten wachten, want erbij zijn is meemaken! En weet je? We zouden het op geen andere manier willen!
Let’s get married!





















